Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΡΗΜΝΑ


Του Κοκόρου το μεθύσι

Κεφαλλονίτικη σάτιρα το Δεκέμβρη του 1901

AΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ  ΤΟ  http://www.kefaloniatoday.com

Του Κοκόρου το μεθύσιΚατά το 1901 ζούσαν στο Αργοστόλι, οι πλούσιοι αδελφοί Ιωάννης, Γεράσιμος και Γεώργιος Γκεντιλίνη του Ιακώβου. Οι αδελφοί αυτοί είχαν εις την οδό Σιτεμπόρων ένα μεγάλο σπίτι, στο υπόγειο του οποίου ήτο αποθήκη κρασιών από τα κτήματα που έχουν στην τοποθεσία «Μερσιάς» στο Ληξούρι.
Απέναντι του σπιτιού των αδελφών Γκεντιλίνη κατοικούσε ο Ιωάννης Καμπανός, ο πετεινός του οποίου μπήκε στην αποθήκη των κρασιών μια μέρα και κυνηγούσε μουθίτσες, δηλαδή μικρά ζωύφια γεννώμενα από το κρασί. Χτυπώντας λοιπόν ο πετεινός με το ράμφος του την τάπα ενός βαρελιού γεμάτου, όπου ήσαν μουθίτσες, έβγαλε σιγά – σιγά και το στουπί και χύθηκε το κρασί, (43 σέκκια), έως ότου ανανοηθούν οι Νοικοκυραίοι.  Ο κάτοχος του κρασιού Ιω. Γκεντιλίνης κατήγγειλε τον Αφέντη του κοκόρου Ιωάννην Καμπανόν, ζητώντας αποζημίωσιν.  Η μήνυσις επεδόθη υπό του δικαστικού κλητήρος Ι. Κατεβάτη την 10ηνΔεκεμβρίου1901.  Κατά διαβολικήν σύμπτωσιν ενάγων, εναγόμενος, Κλητήρας, Γραφέας, Δικηγόρος και Δικαστής όλοι ελέγοντο Γιάννηδες.
Το αστείον αυτό γεγονός αλλά και η σύμπτωσις αυτή ενέπνευσε τον αθάνατον Σατυρικόν μας να κάμη το παρακάτω αριστουργημστικό ποίημά του.
Ζιζάνιον 204  της 15 Δεκεμβρίου 1901
Του Κοκόρου το μεθύσι,
Που εντύπωση θ’αφήση.
ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ  Γ.ΒΕΛΛΙΑΝΙΤΗ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου